marinaleda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
marinaleda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2020 akıllı ol!

23 Aralık 2019 Pazartesi
güzel bir gündü
kardeşimi evlendirdik 


ocak; kos ve bodrum 

şubat: 

mart: malaga, fuengirola, estepa, marinaleda  tapas ve deniz ürünlerine doyduğum, tekrar tekrar gelmekten vazgeçmeyeceğim bir coğrafya; ispanya. ayrıntılı yazılar için tık tık 

temmuz: bükreş, belgrad. belgrad da bir daha yolumu düşüreceğim şehirlerden; çok ışıklı çok güzel çok rahat 

ağustos; bodrum, kos, kalimnos 

*** 

bu sene ortalama 3 ayda bir seyahate çıkmış ve en az iki şehir olmadı 3 ada gezip dönmüşüm. yetmez ama kabul edilebilir. 

şimdi seyahat haftasına girdim yine. bugün çıkış harcını yatırıp para mara gibi işleri hallettim. şimdi baktım hamburg beni yağmurla karşılayacak. çok az ama üşümeyecek kadar kıyafet almayı düşünüyorum yanıma. dönüşte valizimi kozmetik, yiyecek ve içecek ile doldurmak için. 

*** 

yeni yılda şunu yapacağım bunu yapacağım vs planlar için yeterince büyüdüm. daha fazla seyahat edip, daha uzun saatler yemek masasında geçirip, çok fazla bir şeyi kafama takmadan, şehrin sevdiğim noktalarını daha sık ziyaret ederek, esmer ve canan ile daha uzun zamanlar geçirip daha çok gülüp eğlenerek, akyakada ramazan şefi, izmirde madalyalı arkadaşımı:), bursada birsel ve nurayı daha çok görerek, belki birsel ile bir seyahate çıkarak 2020 yi geçirmek istiyorum. 

kendime daha çok kıymet verdiğim zamanlardan geçiyorum. evimi de yaşantımı da hafiflettim. üstünde yazılı şehirlerden henüz hiçbirine gitmemiş olsam da çok içime sinerek aldığım masada çok leziz yemekler yiyip leziz şaraplar yudumlayarak her bir parçasını özenle seçtiğim battaniye ve koltuk örtülerimle sıcak evde film izleyerek geçirdiğim zamanlara da evden dışarıda sergi, yeni mekanlar, açılışlar, alışverişler, kokteyller ile vakit geçirdiğim zamanlara da bayılıyorum. 

*** 

cumartesi günü gittiğim fikret adana ocakbaşı için de iki satır yazıp kaçayım. 

vedat milor yazmadan önce de gidiyorduk. kardeşim ocakbaşını sever; o geldiğinde farklı yerleri deniyoruz. daha önce ocakbaşı karşılaştırmaları diye yazdım, merak eden ona da bakar. fikret adana ocakbaşı evime yürüme mesafesinde; bu cuma cumartesi akşamları için paha biçilemez bir rahatlık. cumartesi sabah erkenden saçlarımı serkan, ellerimi ebru şıkır şıkır parlatınca eh dedim handan önce bir cihangir keyif içkisi. 

kaktüs kahve cihangir 
istanbulda yaşamadığım zamanlardan bildiğim, geldikçe gittiğim bir kahve burası
hep sevdim, içkisini de yemeğini de kahvaltısını da 





sonra artık mahalle ve ocakbaşı. 


fikret ve sezai usta harikalar yaratıyor! telefonda rezervasyonları zaman zaman fikret usta alıyor, işler yoğunlaşıp ocağa geçince ''100 den sonra durdurun'' dediğini duydu bu kulaklar. ben, adana ile başlıyorum. sumaklı soğan, lavaş, turp, roka salatası ve ezme geliyor. yavaş yavaş keyifle hepsini mideye indiriyorum. sonra gelsin kuzu gibi kuzu pirzolalar. buna bayılıyorum. 

etler leziz, pişirme güzel, ocakbaşına kurulup etten yemekten sohbet ede ede kebapları yuvarlamak harika:)))) 

tatlı, çay ikramlarını geri çeviriyorum. çünkü bence bunlar iyi bir yemekten sonra gereksiz. tatlıyı açken yiyorum zaten ben, yediğim zamanlar. 

restorandan çıktığımda keyifle bir ıslık tutturup eve yürüyorum. bir film izlemiştim; yedikleri muhteşem yemekten sonra dışarı çıkıp elele tutuşup şarkı söylüyordu, davetliler. yemek üzerine olan filmleri de seviyorum, eve gelip en sevdiğim müzikleri peş peşe açıp salonda dans ediyorum. 

işte böyle. pazar günü ise hiçç evden çıkmadan yumuşacık pandufları ayağıma geçirip elmalı tarçınlı mandalinalı çay demleyip kahvaltı yapıyor, yine film izliyor, öğle uykusuna uyuyup akşama yine basit ve leziz yemekler yapıp haldun dormen'in anılarını okuyorum. bu kitabı iyi ki almışım; istanbul tiyatrolarının ve istanbul gece hayatının arka planı var kitapta. geçen gün devlet tiyatrolarının 70. yılı kokteylindeydim; televizyon açık ve ben de içinde oturmuşum gibi bir histi yaşadığım. bütün dizi oyuncuları oradaydı. meyve suyu içip, defne yalnız hanımefendi ve buket ile sohbet edip 70. yılını kutladık, devlet tiyatrolarının. oyuna kalamadım, ben. bir gün mecidiyeköy sahnesinde bir oyun izleyeyim, diye kendi kendime söylenip gecenin karanlığına karıştım:) ne afili değil mi? evime gittim yani. 

hadi bakalım, 2020 herkese sağlık  ve para getirsin, gerisini biz hallederiz. 

iyi seneler. 



radikal kararlar, aklımda kalanlar; marinaleda ve yeni seyahat rotaları

29 Nisan 2019 Pazartesi
evdekiler bitince şampuan almayacağım artık, yeşil sabun ve zeytinyağı sabununa dönüş. 

radikal karar bu mu handan, diyorsanız vallahi bu:) evde dünya kadar isana başta olmak üzere balea ve bir sürü başka markadan şampuan, duş jeli ve duş kremi var. oysa aslında fazla bir şeye ihtiyacım yok benim; saçlarım çok sağlıklı ve zaten boyalı olduğundan neyle yıkarsam yıkayayım ışıl ışıl parlıyor. duş jeli ve kremleri desen hakikaten çok bir faydaları yok. temizlik ise amaç, yaşasın zeytinyağlı sabun! bundan sonra mudanya sahilinden ev yapımı, gezilerde pazar ve market ganimeti olarak hep zeytinyağlı ürünler alacağım. daha çok tabii ki tercihim ev yapımı olanlar olacak. ekonomide ciddi bir kalem tasarruf yapacağım gibi sanırım daha doğal ve daha ışıl ışıl bir tene sahip olacağım. 
jön 
nasıl sarılmış! çok özlüyorum ben bu hergeleyi 
*** 

marinaleda'ya niye gidelim, handan? ispanyanın küçük bir köyü; sevilla eyaletine bağlı, bir belediye. belediyesi kendini, ''sosyal demokrat kooperatif bir yapı'' olarak tanımlamakta. bu tanım vikipedi'de geçiyor. 

marinaleda 

ben yoruldum: kafa dinlemek, kitap okumak, parklarda yürümek, ucuza yemek yiyip içki içmek, ucuz kiraladığım bir odada kalmak, günlük ispanyolcayı konuşa konuşa yaşaya yaşaya öğrenme, istiyorum, diyorsanız marinaleda derim. 


parklar çok güzel 


tapas fiyatları ispanyaya göre sudan ucuz,  en ucuz tapas 60 cent, en pahalı sanırım 3.5 sent civarı idi bodega'da, oda kiraları 15 euro civarı, 1 litre bira  markette 1.10 cent kahvede 1.30, yol parası, otobüs bileti, metro aktarması yok:) her yer yürüme mesafesinde. oku, uyu, uyan, yürü, yemek ye, iç, otostopla yan köye git, olmadı estepaya git, akşam geri dön. 
tapaslar tapaslar tapaslar 
harika tabaklardı bunlar 
köy kahvesinde alba'nın annesinin mutfağından 
marinaleda 




kekikli et 
hepsini bayıla bayıla yedim ama bu bir başka lokumdu! 
bebek enginar 
dedim ya bu sene baharı ispanyada karşıladım, diye 
ahh seneye bir daha mı gitsem:) 

ben bu sene gittiğimde odayı kolay buldum; hafızamın derinliklerinden antonio diye bir isim çıktı geldi, oda kiralamak için dolaşırken. cafedeki adama söyledim, onda yokmuş  telefonu ama bir iki telefonla buldu antonio'yu, sağ olsun aradı da, antonio yaşlı bir amca. düştü yanıma -yok, arabası var- götürdü beni kiraladığı eve, alt katta bir masa ve aile fotoğrafları var, üst katta 3 oda; tertemiz, banyo ortak, ben gittiğimde kimse yoktu rahat rahat kaldım. vifi var, şifre masanın üstüne beyaz bir kağıtta yazıyor. antonio banyo havlusu ve tuvalet kağıdını veriyor. iyi tatiller deyip gidiyor. paracı bir adam değil. ingilizce bilmiyor. evin numarasını izin almadığımdan yazmıyorum, ya karşıdaki kahveciden antonio'yu sorun ya da köy kahvesinden, mutlaka biri arar, merak etmeyin.  

demem o ki, katedral, kalabalık, pahalılık vs. sıktıysa sizi marinaleda ilaç gibi gelecektir size. 

*** 

bu aralar çok film izliyorum, zaman zaman anlık notlar atıyorum twitterdan ama film üzerine çok yazmıyorum. gezi ve  yemek yeter. 

yeni bir rota planlamaya çalışıyorum, planlama dediysem bilet alma:))) polonya; varşova ve krakov iki şehir gezip geleyim diyorum. dur bakalım. 

*** 

bu kısa notlar kafamda dönüp duruyordu. 
son favorim; hayfene acı füme sos. nefis nefis 
son yaptığım yemek, istiridye mantarı ızgara ve cızbız köfte 
ondan önce bir kuru yaptım oğlak etiyle, aman aman aman bir ara onu yazayım 
*** 
1 mayıs işçi ve emekçi bayramımız kutlu olsun. 

marinaleda'ya bir daha!

23 Kasım 2017 Perşembe
geçen sene yılbaşı yemeğini marinaleda'da yemiştim. bu sene de aynısını yapmak istiyorum. çünkü o köyü ve endülüs ispanyasını çok sevdim ben. 

ocak ayında marinaleda ve madrid seyahatinden sonra iskeçe, semadirek, makedonya, arnavutluk, bodrum, tekirdağ ve sıkça mudanya olmak üzere 10 u geçen seyahat ile geçmiş 2017. daha aralık var ama bu sene bu sıralar yeni bir seyahat için deliriyorum desem yeri. seyahat virüs gibi bir şey zaten bir kere girdiği zaman bünyeye artık çıkarıp atması zor. zaman zaman kendimi fazla değil 2 yıl sonra istediğin yere istediğin zaman gidebileceksin, diye avutmaya / kandırmaya çalışıyorum ama ıhh olmuyor şimdi gitmek istiyor canım. bana hediye bilet alın, lütfen. 

*** 
bu sıralar aynı anda bir kaç kitap okuyorum yine; biri, 

''aslında'' ercan kesal'ın hepsi olmasa da kimi röportajlarının bir araya getirildiği bir metin. kesal'i tanımak için iyi bir seçim. şu sıralar kesal, çukur adlı dizide idris koçovalı karakterini canlandırıyor. tanıdığın birini dizide izlemek enteresan bir duygu; zaman zaman ercan bey kendi diline dönmeyip,   koçovalı karakterini zaman zaman çok didaktik oynamaktan çıkarabildiği gün çok daha iyi olacak. ancak dizi sinema gibi değil, kesal ve aslında bütün oyuncu dünyası sinemada daha çok hazırlanacak vakti buluyor, dizi ise her hafta bir film uzunluğunda olduğundan çok büyük beklentiye girmemek gerekiyor oyunculuk adına. 
 dizi başarılı mı derseniz; dizi izlemeyen ben izliyorum, daha ne olsun! 

diğer kitaplar  genel olarak son çıkanlar, tarihi romanlar ve yemek / seyahat kitapları. 

*** 

yemekler yemekler yemekler... gezmek yemek ve okumak en sevdiğim şeyler defalarca yazdığım üzere. 2018 de daha çok seyahat daha çok sofra daha çok sevgi istiyorum:) 

günaydın 

mecidiyeköy pazarı, seyahat notları, fıccın ve dahası ortaya karışık bir yazı

23 Ocak 2017 Pazartesi
mecidiyeköy pazarına bayılıyorum! hiç uzağa gitmeye gerek kalmadan hemen hemen her uğradığımda nefis bir elbise  


 kaptığım bir giysi tezgahı, her şeyden az az almamı diğer pazarcılar gibi asık suratla değil gayet güler yüz ile ve en iyilerini seçerek hazırlayan 2 ayrı sebze tezgahı ile gayet rahat ettiğim bir pazar; tabii ki bu hemen olmadı. 

hafta sonu yine sensai ile seyahat süresince epeyi yorulan ve yıpranan cildimi kendine getirdik önce. bir kaç gün içinde bütün sorunlar geçer dedi sensai uzmanı hatta elleri sihirli uzman da diyebilirim kendisi için. sensai ürünlerinden almak isterseniz; istikamet, beymen zorlu. 

zaman zaman seyahat notlarıma bakıyorum; lizbon terminali çok güvenli bir yer değil, diye yazmışım. saat satan adamlar var. bir iki defa yaklaşıp avucunun içine sakladığı saati gösterip svoç gibi bi'şey söylüyor ama alanı görmedik biz otobüs beklerken julian ile. ancak en enteresanı elindeki bir avuç bozuk euroyu gösterip 1 eurosunun eksik kaldığını bilet için, söyleyen abiydi. onun epeyi esprisini yaptık, abi nereye gideceksin de 1 euro eksik?:)) 

bir de avrupa şehirleri çiş kokuyor diyorlar ya, doğru. çünkü küçük şehirler dışında -mesela cordoba terminalinde ücretsiz- tuvalet paralı; 50 cent. e evsiz insanların 50 centi tuvalete verecek halleri yok; dahası en çok evsizin bulunduğu yerler terminaller. ve tuvaletlerde çalışanlar o şehrin en alt tabakasındaki insanlar; hal böyle olunca bozuk paranız yoksa rica bile etseniz tuvaleti açmıyorlar. şehirler de kokuyor işte. olay budur. 


lizbonda bir diğer dikkat edeceğiniz şey hostele giriş saatiniz; benim kaldığım hiç bir hostel bugüne kadar otel gibi saat uygulaması yapmamıştı, sabahın erken saatinde girdiğim lizbondaki hostel ise sabahtan öğlene kadar olan saatleri 1 gün saymış! epeyi sinirlendim bu duruma ve onlara da hatırı sayılır şekilde bunu belli ettim. lizbon bakımsız bir avrupa şehri; gitmeseniz bir şey kaybetmezsiniz. bir sevilla bir granada çok daha güzel ve insancıl; lizbondan. 

sevilla mandalin ağaçları ile özellikle siesta saatinde kimseler yokken sokakta gezmenizi tavsiye edeceğim bir şehir; gezin; acıktıkça jamon yiyip bira / şampanya için. hostel gayet güzeldi evet biraz bakımsızdı belki ama rahattık. lizbondaki gibi kahvaltının bulaşıklarını biz yıkamıyorduk:) 

aaa julian'a marinaleda'yı anlattığımda '' sen bir film  görmüş olabilir misin?'' demesini yazmalıyım, ben de yok truman show değil, gerçekti marinaleda, dedim. 

ay hostel tiplemelerini yazacaktım ben; 

bak şimdi her hostelde en az bir tane hijyenden falan bihaber yere belenen bir kadın vardır. ben onunla granada da karşılaştım:) önce gecenin bir vakti koymuş poposunu valizinin üstüne öyle hani yeni tanıştığın insanlarla boş boş ettiğin sohbetlerden birini ediyor, çekik gözlü bir kız ile. saat 12 handan uyuyacak; önce bu odada kalıp kalmadığını sordum, ıhh bizim odamızda kalıyormuş sonra ışığı söndürdüm ki yani artık bu boş sohbete boş ver uyu, demek için. sevmiyorum ben sadece ortak noktanın orada uyumak olduğu bir başkası ile boş boş sohbeti. bir de sürekli yemek pişiren tipler var ki onları hiç anlamıyorum; gezmeye mi geldin yemek pişirmeye mi / ne zaman gezeceksin? hadi sabah bir kahveyi anlıyorum, o da her yer geç açıldığı için sonra zaten her hostelin yakınında mutlaka bir ekonomik market oluyor, içki alıp içmek için siesta vaktinde ideal o arada internet vs dinlenme olayını da aradan çıkarıyorsun da sürekli yemek yapmak nedir arkadaş! 

hah o belenen  tipten başka bir de sürekli birlikte gezelim diyenler çıkabiliyor ki ben birine artık kırıcı olmak pahasına yalnız gezmek istiyorum, çok teşekkür ederim şimdiye kadar ki arkadaşlığın için demek zorunda kaldım. kimseyi sıkmayın hostelde rica ederim ya isteseydi biri ile çıkardı kişi gezmeye.  

işte böyle, biraz istanbul biraz seyahat notları yazayım dedim sabah sabah. en rahat şehir her anlamda barselona; senede 45 milyon turist ağırladıkları için hosteli en pahalı ( 30 euro gecelik kişi başı ) ama en temizi, sabah kahvesi olan ve sabah geldiniz diye iki günlük parayı almayı aklından bile geçirmeyen barselona:) ve sevilla sevdim sizi. granada istanbul gibi sultanahmet eminönü karışımı, marinaleda bir ütopya, malaga döner bira deyince aklıma gelecek şehir, lizbonu almıyorum sıralamaya ve tabii 2 saat kaldığım buna rağmen kahvesini sevdiğim madrid ve tren istasyonuna bayıldığım. 

sonra thy ile ilk kez uçtum ben; şarapları fındıkları gayet güzeldi.  pegasus ile bir yerden bir yere gidiyorsun; thy ile uçtuğunu hissediyorsun. 

geldiğimden beri özlediğim istanbul mekanlarına gidiyorum; nevizadede aldım soluğu geçen akşam, sonra sabah fıccın oldu istikamet bir tulen çorba ve sonra leyla hanımın yönlendirmesi ile patatesli velibah ile bünyeyi toparladım. fıccın hep çok iyi. 

ay çok uzun oldu bu yazı; günaydın 

marinaleda

16 Ocak 2017 Pazartesi
başkan
 Juan Manuel  Gordillo

seyahat üstüne seyahat yapınca eskisini yazmak hem zor oluyor hem de anılar karışıyor. 

barselonayı sevillayı granadayı yazamadan bir mudanya / bursa seyahati yapınca aklımdan geçti yukarıdaki cümle. 

uzak avrupa gezisine daha uzun diye çıkıp 20 günde neden döndüğüme gelince; avrupanın birbirine benzemesi, benim yorulmam ve sıkılmam en büyük etkenler. tabii ki kış mevsimi ve aslında döndüğüm günden bu yana ne kadar doğru bir karar verdiğimi - ki bunu da çok bilinçli vermediğimden - şansa bağlıyorum:) 

marinaledayı anlatacağım ben asıl; barselonada 4 sevilla ve granada da 2 şer gün geçirdikten sonra sevgili jülyet ile vedalaşıp önce malaga oradan estepa şehrine oradan da ver elini marinaleda. 

estepa küçücük bir kasaba ama benim gördüğüm 3 hosteli var yol üzerinde, ben birine girdim yer yokmuş eh zaten marinaleda için taksi soracaktım, 13 km estepa / marinaleda arası; 13 euro. hostelden yardımcı oldular bir amca gelip beni aldı hoop marinaleda o arada taksiyi beklerken  diğer hostelin geceliğinin 20 euro olduğunu, biranın yanında kocaman bir kase zeytin ikram ettiklerini -yedim hepsini- ekmeklerinin yine çok leziz olduğunu test ettim. taksici amca ile köye gittik; en büyük lokantasına bırakmasını istedim beni, orada da kalacak oda aradığımı söyleyince aradılar ve evinde oda kiralayan adam geldi. bu tip durumlarda siz önceden ayarlayın, facebook üzerinden oda kiralayanı var ya da gündüz gidin köy kahvesinde veyahut lokantada talebinizi söyleyin mutlaka arıyorlar odasını kiraya verenleri. biz önce iyi anlaştık ama adam sonra kahve vs. yaparsam elektrik için artı bir para ödemem gerektiğini falan söyleyince canım sıkıldı bir de kağıt havluyla elimi kurulamamam gerektiğini söyleyip ıslak ve pis mutfak havlusunu gösterince evden ayrılmaya karar verdim! hiç uzatmadan bu söylemlerinden mutsuz olduğumu iki gecelik parasını ödeyip ayrılacağımı söylediğimde çantamı alıp aşağıya inmiştim bile. anlaşırken her şeyi konuşun; ben adamın adını unuttum ama siz giderseniz adamın küçük bir kızı ve köpeği var oradan tanırsınız, ayrıntılı konuşun sonra canınız sıkılmasın. 



kiraladığım diğer odada gayet rahat ettim, o evde de iki büyük köpek var eğer korkuyorsanız köpeklerden, başka ev bakın. 

marinaledanın en büyük eksiği hostel / otel olmaması; bunu yılbaşı yemeğinde başkana da söyledim; o da insanların evlerinin odalarını kiraya verdiğini söyledi ben de uzatmadım böyle böyle sorunlar yaşanıyor diye. mesela ilk kaldığım evde sürekli tütsü yanıyordu ki ben sevmem öyle sürekli evde dandik dundik kokular olsun. 

bu ufak sorundan başka köyde bir başka ufak sorun marketin nazlanarak kredi kartını ödemede kabul etmesi; fiyatlar zaten çok uygun ve komisyon ödemek istemiyorlar; haklılar. ama ben de oraya az nakit ile gittiğimden olası bir aksi duruma karşı kredi kartı kullanmayı tercih ettim. 

gelelim köye; okuyup gittiğim için zaten köyün bir komün köyü olduğunu ve bu zamana değin geçirdiği aşamaları biliyordum. ki biz bu köyün sohbetini 5 sene önce yapmıştık bir arkadaşım ile ve ben ilk ispanya seyahatimde yazmıştım kafama gidileceklerin arasına.

köyde yaşlıların kahvesi en erken açılan kahve; internet bağlantısı da var. erken kalkan handan'ın ideal mekanı; bir kahve bolca haber, çevrede bağıra çağıra oyun oynayan amcalar sonra bir yürüyüş köyün içine ya da yan köylere bir gezi sonra hoop bira saati:) 

italya / yunanistan / ispanya ve portekiz; istisnasız ortak noktaları; çok iyi bira, leziz mezeler. 
en leziz kurabiyelerin olduğu yer 

yan köydeki spor salonu 
köyde oda kiraları 8 - 10 euro arası en azından bu mevsimde, yüksek sezonda biraz artabileceğini düşünüyorum; ki aslında şunu yazmadan geçmeyeyim; ispanya için mart nisan mayıs çok ideal yaz mevsimi hem çok sıcak hem de çok kalabalık olacağından pek tercih edilmemeli eğer niyet gezi ise yok ben güneşleneceğim gece de partileyeceğim derseniz o başka. 

marinaleda için ilk elden söyleyeceklerim; güvenli bir köy. insanlar size yardımcı oluyor dil bilmeseniz de. biraz internet biraz google translate eh günü geçiriyorsunuz. size komik bir şey anlatayım; benimle sohbet etmek isteyen biri ile köy kahvesinde anlaşamayınca bir türlü gülümseyip gitti adamcağız; ertesi gün bir baktım gülümseyerek aynı adam yaklaşıyor, gitmiş ingilizce bilen kuzenini alıp gelmiş:)  

köy kahvesinde tapaslar 50 cent! evet elli sent. her  sabah tahtaya yazılıyor mutfakta olanlar, bitince tahta da kalkıyor. ne sosisler yedim! 

bu arada bütün ispanya ve portekizde en leziz bademli tereyağlı kurabiyeleri de marinaledada yediğimi yazayım da gidince siz de yiyin: horno el cedazo 
kırmızı tabelalı bir yer burası; belediye binasına giderken, sabahları nefis kahve kokuları sokağa taşıyor zaten fark etmemeniz olası değil. köyden ayrılmadan tadına bakmadan sadece bademli diye çantama attığım kurabiyeleri sonra yerken daha çok almadığıma pişman oldum. 

yine köyde bir teyzenin adı olmayan lokantasında 2 ve 2.5 euroya bebek kalamar ve normal kalamar yiyordum ki! aman aman aman! o ne lezzet özellikle beybi olan. en pahalı da buydu ha:) 

köy; okumak dinlenmek için uzun yürüyüşler için çok ideal. hem avrupada, yanınız kasaba hem  de bir o kadar uzak; tam ütopya. her ne kadar köyden olsun sonrasında sohbet ettiğim sevillada yaşayanlardan olsun farklı eleştiriler duysam da dünyanın şu haline bakınca çok çok iyi bir şeyi başardıklarını yazmazsam eksik olur. eleştiriler çok doğal olarak eğitim sisteminin ispanyol eğitim sistemi ile aynı olduğu noktasında sadece 2 ek ders varmış sanırım köye dair olanların anlatıldığı. eh bir de her zamanki eleştiriler sosyalizme dair. geçelim. 

ben granada / malaga / estepa yolunu kullandım. siz sevilla üzerinden de gidebilirsiniz. araştırıp bakın. 

yılbaşı yemeğinde köydeydim; fiyatı ile ( 5 euro ) insanların neşeleri ve davranışları ile unutamayacağım gecelerin arasında kendine yer buldu bile. ah jamon ne güzel bir yiyeceksin sen öyle. istanbulda jamon satan market var mı, bilmiyorum. 

marinaleda klasik gezilerden, birbirine benzeyen katedral, ortaçağ avrupası ve yaşamı üzerine sıkıldığınız noktada başka bir dünya mümkün sloganı ile yola çıkan insanların arasına ışınlanabileceğiniz, dünyaya dair inancınızı pekiştirip yeniden hayatı / dünyayı sevebileceğiniz deli yemekler yiyip nefis içkiler içeceğiniz bir yer. gidin görün kalın. 

iyi bir hafta diliyorum herkese 
euro bu kadar artmışken bir süre iç turizmde gezsem iyi olacak. bodrum ve cunda ilk sırada; kış mevsiminde daha güzel olur buralar. yaza kadar euroları biriktirip yine yunana kaçarım ben ama 

bir süre yunan hariç avrupaya ara vereceğim. birbirine benzetecek kadar gezmek iyi değil ve zevk vermiyor bir süre sonra. 

belki norveç isveç bir tur atarım, dur bakalım. 

bu hafta istanbulun bir başka balıkçısına gideceğiz. gidince yazarım. bu havalarda balık kaçmaz. 

günaydın