'' la piel que habito ''*

bizim bir almodovar'ımız yok. bizim bir almodovar'ımız olsa bile filmlerine para yatıracak yapımcımız yok. ben eşcinseli  oynamam diyen oyuncu*lar / rol ile gerçek yaşamı çokça karıştıran magazin basını ve izleyici kitlesi olan  bu topraklarda almodovar'ın filmlerinin iş yapmamasından daha doğal ne olabilir.

dün akşam klasik almodovar tokatlarımdan birini yedim, bir haneke bir almodovar çat çut tokatlıyorlar zaten beni. bu tokatları seviyor muyum? tabii ki, bayılıyorum bu sinema deneyimlerime. okuyoruz / geziyoruz / izliyoruz / dinliyoruz... ne için hepsi? bir bakış kazanmak için seneler içinde gelişen ve bir cümle kurmamıza yarayacak hayata dair.

la piel que habito; bulursanız kaçırmayın filmler kategorisinden tavsiye edilir. farkındaysanız filme dair tek sözcük etmedim; siz de okuma yapmadan gidin filme derim ben, çıktıktan bir süre sonra kafanızda yerli yerine oturacak her şey.

* içinde yaşadığım deri

***

ne okuyorum? pierre asslouline & lutetia

çeviren: ali cevat akkoyunlu; çevirmeni tanıtan cümlelerin bir bölümünü çok sevdim; buraya da yazayım tam olsun. 

''  Ellinci yaş gününde işlerini tasfiye edip, kitap çevirmeye girişti. biri telif, elli dokuzu çeviri olmak üzere altmış kitabı yayımlandı. 

evli, bir erkek çocuk ve iki kedi babasıdır.'' kitaptan

***

günaydın