istanbul'dan günaydın

nasıl özlemişim istanbulu! sırt çantamı en tanıdık ve yolun en başındaki cafeye bırakıp hem vallahi hem billahi ellerimi arkamda kenetleyip gezmeye başladım. bu arada çantamı bıraktığım yerde çalışanlar hadi tanıyor sık sık gittiğim bir yer de ofise bırakın çantanızı müdürümüz de tanıyor sizi deyince çalışanlar ufak bir şok yaşamadım değil, nasıl yani!? ilk durak seksek, bir sonraki sefahathane, nevizade'yi düzenlemeden belediye bir tur attım ancak bu konuda konuşma çabalarım havada kaldı; çalışanlar nedense bu düzenlemeye karşı ya da yanında olduklarını söylemeye çekiniyor, biraz sıkıştırdığım bir çalışan yapılacaklardan çok memnun kalmayacaklarını hissettiğini ancak zaten belediyenin işletme sahipleriyle görüştüğünü söyledi. tatsız konu. geçelim

sefahathane sağlam müzik yapan bir bar olarak kalmış aklımda bir film sonrası gittiğimizde, yeni bir ekip devralmış işletmeyi, ''yüzler yeni ruh aynı'' dedi yeni işletmeci. cumartesi akşamı açılış yapacaklar benden duyurması.

sağlam bir asmalı turu attım vallaha. balkon bar, babylon, kapalı off pera'nın karşısındaki kahvede çay içtik, çay 1 lira 25 kuruş, fiyuvvv pahalı be amca dedik ama ardından da he tabii kiralar diye de ekledik. oooo amcanın söylediği kirayı duyunca dudağımız uçuklamasa da bir  daha ıslık çaldık.

dün akşam istanbul entelijansiyasından cengiz çandar da asmalıda eğlenenler arasındaydı diyeyim de dedikodu ihityacımı da karşılamış olayım. ne çok de da

asmalıda attığım kahkahalara hafiften bir hüzün de bulaştı. çok sevgili bir arkadaşımın yeni bürosunu gördük, beğendik, bol kazanç diledik, arkadaşım bir ara durdu ve sanırım gençliğine bir hazırol duruşu çekip karşıdaki büroda uzun seneler önce staja başladığını söyleyince sanırım ikimiz de ilk gençliğimizi şöyle bir andık. ve hemen toparlandık, siyasetten arkadaşlardan istanbuldan konuşmaya çevirdik rotamızı , ilk gençliğimiz gülümseyerek el sallıyordu bize.

metroyla her bir yere ulaştığımda aynı espriyi yapmaktan duramıyorum: böyle yürüye yürüye mecidiyeköye gideceğiz herhalde demiş ilk açıldığında metroda yürüyen bir teyze.

gecenin sonunda 2 ıslak hamburger yiyen handan, bugünkü istanbul rotasını belirliyor.